Ліза Херэш - паэтка, перакладчыца, дасьледніца літаратуры. Асьпірантка Гарвардскага ўніверсітэта. Лаўрэака прэміі Андрэя Белага ў катэгорыі "Найлепшы праэкт" (2023) у межах каманды. Перакладае з італьянскай, польскай, нямецкай, ідыша і іншых моваў. Дэбютная паэтычная кніга выйшла ў серыі Binadroba ў 2026 годзе. 

У гэтую кнігу ўвайшлі вершы, прысьвечаныя гісторыі Беларусі, яе героям і гераіням, натхнёныя як жыцьцём у Менску, так і заняткамі беларусазнаўствам. Кнігу заканчваюць варыяцыі на вершы габрэйскіх аўтараў перыяду беларускага адраджэньня, якія пісалі на ідышы.

Der Beitrag Liza Chereš — Days in a jumble (Дни вповалку) erschien zuerst auf hochroth minsk.

Вольга Злотнікава - беларуская паэтка і перакладчыца. Нарадзілася ў 1987 годзе ў Менску. Аўтарка кніг вершаў "Паства" (2016), "Радогощенский дневник" (2018), "Наперадзе толькi лес" (2023). Публікавалася ў альманаху "Мінская школа", у зборніках "Свет скончыўся, а мы не" ("Il mondo è finito e noi invece no"), "Анталогiя сучаснага беларускага верлiбра", "Анталогiя паэтак: выбранае Вальжынай Морт" і інш. Вершы перакладзеныя на ўкраінскую, ангельскую і італьянскую мовы. Піша па-руску і па-беларуску. Жыве ў Менску.

Der Beitrag Volha Złotnikava — The Gatherers of Apples erschien zuerst auf hochroth minsk.

Ігар Бабкоў – паэт, філосаф, вандроўнік. 

Аўтар трох кніг паэзіі «Solus Rex» (1992), «Герой вайны за празрыстасць» (1998), «Засынаць, прачынацца, слухаць галасы рыб» (2009), раманаў «Адам Клакоцкі і ягоныя цені» (2001), «“Хвілінка”: тры гісторыі» (2013), «“Хвілінка”: другая кніга (2017), кнігі эсэ «Каралеўства Беларусь: вытлумачэнні ру(і)наў» (2005).

Жыве ў Менску.

Жывая кніга паэзіі: вершы прыбітыя цвікамі да старонак жыцця, каментары піша сама рэчаіснасць, друкара і выдаўцу ўжо доўгі час шукаюць і не могуць знайсці, кошт выклікае нервовыя ўсмешкі.

Der Beitrag Ihar Babkoŭ — Laughter and Stone erschien zuerst auf hochroth minsk.

Максым Крыўцоў – украінскі вайсковец, паэт, фатограф і валянтэр. Добраахвотна пайшоў на вайну ў 2014 годзе.
Пазьней працаваў у Цэнтры рэадаптацыі і рэабілітацыі ўдзельнікаў АТА і ААС «ЯРМІЗ» і ў дабрачыннай арганізацыі Veteran Hub. Фатографам і мэнтарам далучыўся да дзіцячага праекту «Строкаті єноти». 

Пасьля поўнамаштабнага ўварваньня расейцаў
у 2022 годзе зноў вярнуўся на фронт – быў кулямётнікам у Сілах спэцыяльных апэрацыяў.

Пісаў вершы з падлеткавага ўзросту. Выдаваўся
ў калектыўных зборніках «Книга Love 2.0. Любов і війна», «Там, де вдома: 112 віршів про любов та війну», «Колискова 21-го століття Vol. 1: що тебе заколисує?».

У сьнежні 2023 года выдаў уласны зборнік вершаў «Вірші з бійниці», які быў прызнаны адной з найлепшых украінскіх кніг 2023 года паводле ўкраінскага ПЭНа.

Вершы Крыўцова перакладаліся на літоўскую, навагрэчаскую, польскую, баўгарскую, партугальскую, францускую, ангельскую мовы. Яго вершы паклалі на музыку гурты Yurcash, Adm:t, сьпявачкі Vivienne Mort і Oohla. 

Максым загінуў, абараняючы Ўкраіну, 7 студзеня 2024 году на Харкаўшчыне. 

Der Beitrag Maksim “Dali” Kryvtsov — Cry on the slag Head erschien zuerst auf hochroth minsk.

Ліна Казакова - паэтка, выкладчыца, рэдактарка, перакладчыка. Нарадзілася ў Менску. Скончыла факультэт журналістыкі Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта (1994) і магістратуру Еўрапейскага гуманітарнага ўніверсітэта (2003). Аўтарка кнігі вершаў "Рукавица" (2013). Публікавалася ў зборніках "Минская школа", "Антология современного белорусского верлибра", «Анталогiя сучаснай беларускай жаночай паэзii», «Свет скончыўся, а мы не» ("Il mondo è finito e noi invece no"), а таксама ў часопісах "Такая", "Перекрестки", "Монолог", "Various Artists". Зараз жыве ў ЗША

Цантральная тэма яе паэзіі - Менск, горад паміж савецкай мінуўшчынай і балючай цяпершчынай сучаснай Беларусі, прастора дзяцінства і сталеньня, месца апірышча і адначасова страты. У яе вершах ён выступае як адлюстраваньне досьведу пакаленьня, якое перажывае зьмену фармацыяй і спрабуе захаваць сваю ідэнтычнасьць на фоне драматычных падзеяў апошніх гадоў.

Der Beitrag Lina Kazakova — Lily doesn’t sleep erschien zuerst auf hochroth minsk.

Лусінэ – беларуская паэтка і перакладчыца. Піша на беларускай і чэшскай мовах.

Нарадзілася ў Оршы 13 траўня 1995 года. Пяць гадоў жыла і вучылася ў Мінску, за гэты час беспаваротна ў яго закахалася. З 2017 года жыве ў Празе, дзе атрымала чарговую ступень непатрэбнай эканамічнай і журналісцкай адукацыі. Працуе ў кінатэатры з васьмідзесяцігадовай гісторыяй і найпрыгажэйшым неонам у горадзе. Тады-сяды ладзіць беларускія паэтычныя імпрэзы. 

Выпускніца Школы маладога пісьменніка (2023) і лабараторыі дэкаланіяльнага пісьма «Карані / Лісце», арганізаванай архівам «Расцяжэнне» і літаратурным зінам «Фігуры» (2024). 

Вершы і пераклады з чэшскай мовы друкаваліся ў часопісах «Дзеяслоў» (2023) і «Таўбін» (2023, 2025), а таксама ў калектыўным зборніку «Карані / Лісце» (2024). 

У зборнік увайшлі выбраныя вершы, напісаныя ў 2022–2025 гадах.

Der Beitrag Lusine — Fly, shuriken, fly! erschien zuerst auf hochroth minsk.

Георгій Барташ – пісьменьнік, выкладчык гісторыі, арганізатар літаратурнага працэсу ў Беларусі. Нарадзіўся ў 1967 годзе ў Шчучыне. Скончыў гістарычны факультэт БДПУ (1993). Аўтар кнігі вершаў и паэтычных перакладаў «Ботиночки» (2015), кнігі кароткай прозы «Сарабанда» (2017), аўтар-­укладальнік «Анталогіі сучаснага беларускага верлібра» (2019). Заснавальнік міжнароднага фестываля каляднай і навагод­няй паэзіі «Фэст аднаго верша». Жыве ў Мінску.

У гэтай складанцы выбраных вершаў 2016–2024 гадоў аўтар ад першай асобы фіксуе навакольную паўсядзённасьць пры дапамозе сваёй дакладна адкалібраванай паэтычнай оптыкі. Некаторыя тэксты публікаваліся ў сеткавым часопісе сучаснай беларускай паэзіі Taŭbin.

Der Beitrag Georgij Bartosh — P.O.V. erschien zuerst auf hochroth minsk.

Ганна Янкута нарадзілася ў 1984 годзе ў Гародні. Пісьменніца, перакладчыца, літаратуразнаўца. Кандыдат філалагічных навук. Аўтарка кнігі «Час пустазелля» (2023), паэтычнага праекта «Геалогія»/«Канстытуцыя» (2022), твораў для дзяцей (у тым ліку серыі пра ката Шпрота і аповесці «Марта і яе мара пра снег»), а таксама шматлікіх артыкулаў і эсэ. 

Перакладае паэзію і прозу з польскай і ангельскай моваў. Лаўрэатка прэміі імя Алеся Адамовіча (2024), прэміі імя Ежы Гедройця (II месца, 2024) і прэміі «Дэбют» імя Максіма Багдановіча ў намінацыі «Мастацкі пераклад» (2013). Творы перакладаліся на нямецкую, дацкую, італьянскую, латышскую, англійскую, іспанскую, чэшскую, славацкую, польскую, літоўскую, венгерскую і іншыя мовы. 

Аўтарка шчыра дзякуе IG Autorinnen Autoren (Вена), без чыёй падтрымкі гэтая кніга не была б падрыхтаваная і не пабачыла б свет.

Der Beitrag Hanna Jankuta — A reliable remedy for ghosts (Надзейны сродак ад прывідаў) erschien zuerst auf hochroth minsk.

Віктар Жыбуль (*1978) — паэт, літаратуразнавец, драматург і перформер з Беларусі. Удзельнік творчага руху «Бум-Бам-Літ», шматлікіх літаратурных і тэатральных праектаў. За кнігу вершаў «Аранжавы» (hochroth Minsk, 2024) быў уганараваны літаратурнай прэміяй «Гліняны Вялес». «Muränenröhrling» — яго першая кніга вершаў, апублікаваная на нямецкай мове.

Томас Вайлер (*1978) перакладае з беларускай, рускай і польскай моваў, пераважна прозу і дзіцячую літаратуру, а таксама паэзію — напрыклад, Алеся Разанава, Веры Бурлак, Юлі Цімафеевай і Алега Грыгор'ева. У 2024 годзе быў узнагароджаны прэміяй Паўля Цэлана. Займаў пасаду запрошанага прафесара ў праграме па паэтыцы перакладу імя Аўгуста Вільгельма фон Шлегеля. У 2025 годзе атрымаў прэмію Ляйпцыгскага кніжнага кірмашу ў катэгорыі «Пераклад».

Der Beitrag Viktar Žybul — Muränenröhrling (Fishroom) erschien zuerst auf hochroth minsk.

Маргарыта Аляшкевіч (нарадзілася ў 1985 г.
у Мінску) – літаратурны крытык, паэтка, аўтарка прозы. Скончыла факультэт журналістыкі і аспірантуру БДУ (2010) і Мінскую духоўную вучэльню як рэгентка (2025). Працавала фотамадэллю, выкладала літаратуру журналістам. Аўтарка кнігі прозы «Мадэль для забойства» (2013) і кнігі паэзіі «Слоўныя ловы» (2019). Жыве ў Беларусі.

Другая кніга вершаў Маргарыты Аляшкевіч – гэта апошнія пяць гадоў беларускага жыцця, падгледжаныя паэткай са сваёй званіцы.

Der Beitrag Marharyta Alaškievič – With breve and some Łacinka (Нескладова і троху лацінкай) erschien zuerst auf hochroth minsk.